Kahit Malas

                Ang pinaka-nakakainis na karanasan ko ngayong Christmas break ay nangyari sa isa sa pinaka-masayang araw ng taon ko, noong post-birthday celebration ko kasama ang dalawa sa pinakamalapit kong kaibigan. Sunud-sunod na kamalasan ang inabot ko nung araw na ‘yon, bago pa man ako makarating sa meeting place namin. Pakiramdam ko nga, nang magtapon yata ang Diyos ng kamalasan eh ako lang ang nasa labas kaya nasalo ko ng lahat. Kahit na nga punmpuno ako ng positive thoughts hindi pa rin umubra. Paano ba naman, una; muntik na akong madapa sa harap ng maraming tao to think na ang ganda-ganda ng porma ko tapos may eksenang gano’n at naka-flats kaya ako. Pangalawa, ang tagal-tagal kong nag-abang ng airconditioned bus tapos sa tayuan pa pala ako matatapat, amt hinayang factor tuloy ako na sana nag-ordinary nalang ako hindi man aircon, mahangin naman, mas mura pa ang pamasahe plus naka-upo pa ako. Pangatlo, pervertyung katapat ko sa bus, buwisit! Bakit ba naman kasi hindi tulad ng sa LRT at MRT na hiwalay yung lalake sa babae (demanding?). At panghuli, nakatulog ako sa bus nung pauwi na, kaya lumampas ako sa dapat pagbababaan ko, ayun b’yahe na naman.

                                                                                                Pero sa kabila n’on, na-enjoy ko pa rin ‘yung araw na iyon kahit na nga naisip kong huwag ng tumuloy dahil nga ang sasama ng mga nangyayari. Buti nalang tumuloy ako dahil bagong bonding experience na naman ang naranasan ko kasama ang aking mga kaibigan. Nagpunta kami sa SM North Edsa at Eastwood City. Namili rin kami dahil sakto at may bazaar sa Eastwood City Walk. Na-enjoy din namin ang Bunjee Jumping at Rodeo Ride na talagang kakaiba at nakakatuwang balik balikan. Namalas namin ang matayog at nagniningning na Christmas tree sa Central Park, nagkikislapang mga palamuti at ilaw, at ang nakaka-aliw naMusical Dancing Fountain. Masasabi kong tunay na damang dama na ang Pasko roon.

               Pero kahit pinakyaw ko ang kamalasan noong araw na iyon, hindi pa rin matatawaran ang kasiyahang nadama ko kasama ang mga kaibigan ko. At ang mga karagdagang first time sa listahan ng mga experience ko. Sa puntong, nakalimutan ko na ang mga nakakainis na pangyayaring muntik ng sumira sa masayang araw pala na iyon.